* 29 DECEMBER 1890 HET BLOEDBAD VAN WOUNDED KNEE

 Door A.Holemans, de NAIS Gazet

Chief Spotted Elk aka Bigfoot (*)

 Na de dood van Sitting Bull vreesden de Hunkpapa’s voor represailles.

200 Hunkpapa vluchtten weg van Standing Rock om zich bij Chief Spotted Elk aka Bigfoot te voegen in het Cheyenne River reservaat. Spotted Elk was chief van de Miniconju group. Hij was oud en ziek. Daar hij vreesde dat alles nu verloren was besloot hij zijn volk naar het Pine Ridge reservaat te leiden waar ze met Red Cloud onder een zekere bescherming konden leven.

Op 23 december begon hun lange tocht in de bittere koude.

Op 28 december 1890 werden Bigfoot en zijn volgelingen onderschept door een afdeling van de 7° cavalerie ten zuidwesten van de Badlands nabij Porcupine Butte.

John Shnagreau, scout en vertaler voor het leger was half Sioux en hij gaf Majoor Samuel M. Whitside de raad om de indianen niet ter plaatse te ontwapenen.

De soldaten begeleiden de Lakota 5 mijl west- waards tot aan Wounded Knee.

Hier sloegen zij hun kamp op.

Later op de avond arriveerde Kolonel James W. Forsyth met de rest van de cavalerie en dat bracht het totale aantal soldaten op 500.

In contrast: er waren slechts 350 indianen waarvan slechts 120 mannen, de rest waren vrouwen en kinderen.

 

Hotschkiss kanonnen

 

De soldaten omsingelden het kamp van Big Foot en plaatsten vier Hotchkiss kanonnen rond het kamp, de lopen gericht op de tenten waar de vrouwen en kinderen bijeen zaten.

 

Op 29 december, bij dageraad, gaf kolonel Forsyth het bevel voor de overdracht van de wapens en de onmiddellijke deportatie van de indianen uit wat nu plots “mi