Home » Activisme » 2015 » ** First Voices: drie dynamische vrouwen spreken met Tiokasin Ghosthorse

* First Voices: drie dynamische vrouwen spreken met Tiokasin Ghosthorse

 

Door: Brenda Norrell, Censored News: http://bsnorrell.blogspot.be/2015/08/first-voices-three-dynamic-native-women.html

Vertaling: NAIS (with permission from Brenda Norrell): www.denaisgazet.be

drievrouwen.png

Drie dynamische vrouwen spreken over de belangrijkheid van taal, mishandeling door VS grenspatrouilles, en hoe uraniummijnen hun water voorraden vergiftigen in Lakota territorium en het westen

Tioksin Ghosthorse, Lakota, presentator van First Voices Indigenous Radio, interviewde in zijn show op donderdag ll. drie dynamische Native Amerikaanse vrouwen. De show werd nationaal uitgezonden op WBAI New York.

Violet Catches, Lakota, sprak over haar levenswerk, het aanleren van de taal van de Lakota.

Ofelia Rivas, O’odham, beschrijft het trauma van de O’odham die leven in het gemilitariseerde gebied met de brutaliteiten door de VS grenspolitie die hun ceremonies verhinderen.

Charmaine White Face, Lakota, beschrijft hoe de Crowe Butte uranium

miin de watervoorraad in Pine Ridge vergiftigt , en hoe verlaten uranium mijnen watervoorraden in Lakota territorium en doorheen het westen besmetten.

violet.jpg

Violet Catches, Cheyenne River Lakota, beschrijft haar levenswerk van onderwijzen van de Lakota taal aan studenten van het Pierre Indian Learning Center, Zuid Dakota, een werk dat tot op vandaag nog verder gaat aan de Cheyenne River. Zij beschrijft de overeenkomsten met Ho-Chunk, Winnebego en Omaha.

Violet praat ook over hoe haar taal, die zij in haar kindertijd nog gekend heeft nu verloren is gegaan.

Zij legt ook uit dat sommige woorden onmogelijk te vertalen zijn in andere talen.

Violet geeft les aan de Takini School aan de Cheyenne Rivier. Zij zegt dat ‘Takini’ verwijst naar de overlevenden van de bloedbaden, en dat woord werd ook in vroegere tijden gebruikt.

“Sommigen overlevenden kwamen terug van Wounded Knee”. Sommige overlevenden keerden als jonge knapen terug naar de Cheyenne rivier.

ofeliawithwomentwobybrendanorrell.jpg

Ofelia Rivas, O’odham leeft op traditioneel O’odham land, aan de zogenaamde Arizona grens.

Tiokasin beschrijft hoe Ofelia de mishandelingen door de grenspolitie naar buiten bracht en hoe de graven van de O’odham voorouders werden omgewoeld tijdens de bouw van de grensmuur.

Ofelia werd onder vuur gehouden en mishandeld door de agenten.

Ofelia heeft recentelijk nog het woord gevoerd op de “Native American Bearing Witness Retreat,” in de Black Hills.

Ofelia zei: “mensen zijn zich niet bewust dat wij in een gemilitariseerde zone leven.”

Sinds 9/11 is het misbruik door VS agenten nog intensiever geworden.

Ofelia beschrijft hoe O’odham de verantwoordelijkheid dragen om voor het land te zorgen met ceremonies en offers.

Vandaag echter leven de O’odham met angst.

Agenten van de grenspolitie onderbreken O’odham ceremonies, en bemoeien zich met alle levende dingen, ook met planten en dieren.

Wanneer de O’odham buiten de deur komen in hun thuisland, wordt hen door de agenten bevolen om hun papieren te laten zien.

O’odham die gewoon maar hun leven willen leven worden als criminelen beschouwd en ondervraagt door de agenten van de grenspolitie.

Over de manier van leven en ceremonies zei Ofelia dat de mensen de verantwoordelijkheid hebben om de dingen in evenwicht te houden. Het ligt in de natuur van de mensen om edelmoedig te zijn.

Onlangs hebben de agenten van de grenspolitie nog maar eens hun minachting en gebrek aan respect voor de O’odham- cultuur getoond, toen ze een hertengewei op hun trailer hadden gebonden en ermee rond reden in O’odham land.

Ondertussen hebben agenten ook sacrale voorwerpen verzameld.

“ Het kan hen niet schelen,” zei Ofelia. “ Zij denken dat ze op O’odham land kunnen doen wat ze willen.”

Als besluit zei Ofelia: “Wij zijn nog steeds hier, wij leven nog en we gedijen hier nog steeds.”

 

Meer over O’odham Solidariteitsproject:

http://www.solidarity-project.org/

charmaine.jpg

Charmaine White Face, coördinator van Defenders of Black Hills, beschrijft de hoorzitting over de Crow Butte uranium mijn die momenteel plaatsheeft in Crawford, Nebraska.

Charmaine White Face, woordvoerder voor de Sioux Nation Treaty Council, opgericht in 1894, zei dat er vijf diepe waterputten zijn die de Lakota’s van Pine Ridge voorzien van water.

“ Er is besmetting van uranium”- en andere radioactieve besmettingen.

Lekken van de Crow Butte uranium mijn worden verondersteld de oorzaak te zijn.

“ Het kan zeker en vast het water, dat de mensen van Pine Ridge drinken vervuild hebben.”

Behalve de Crow Butte uranum mijn, zijn er verlaten open –put mijnen die het water van de Lakota’s vervuild.

“ Die werden nooit opgekuist.”

Er zijn 272 verlaten radioactieve mijnen in zuid Dakota, die de lucht vervuilen met radioactief stof en het water met radioactief gootwater.

“ De bedrijven gingen gewoon weg en lieten deze grote gaten in de aarde achter, gaten die nog steeds straling uitgeven.”, zei ze.

Deze stille besmetting wordt duidelijk genegeerd, of niet geweten waar de uranium mijnbedrijven nog steeds staan te dringen voor nog meer mijnvergunningen..

“ En het gaat niet alleen om ons”, zei ze. Al de rivieren in de Lakota territorium zijn vervuild door uranium en komen uit in de Missouri rivier.

Tien miljoen mensen worden in het westen getroffen door deze radioactieve besmetting.

“Iedereen ademt deze radioactieve stof in.”

Tiokasin voegde hieraan toe dat voedsel besproeid wordt met besmet water.

www.defendblackhills.org

www.cleanupthemines.org

nouranium.jpg