2017.jpg

STERK IN SOLIDARITEIT TEGEN FASCISME EN RACISME OVER LAND-EN PARTIJGRENZEN HEEN!

BLOKBUSTER- LNKSE STUDENTEN- VROUWEN TEGEN FASCISME/RACISME


rodedriehoek-4.png

Manuscript geschreven in de gevangenis te Leuven op 3 februari 1943

 Copyright Alice Holemans, NAIS – Vrouwen tegen Fascisme/Racisme, Antwerpen

maart 2017

  Zo ongeveer vier decades geleden stonden wij op de barricaden tegen een onrechtvaardige huurwetgeving, tegen uitbuiting van de dokwerkers en hun onveilige werksituatie, tegen uitbuiting van de gewone mens, tegen het kapitalisme en vooral tegen het fascisme/racisme. Wij voerden actie en kwamen de straten op tegen VMO, Voorpost, Were Di en consoorten

Een der verschillen tussen ‘toen’ en ‘nu’ was dat er zich in onze rangen nog kameraden bevonden die met beide voeten in het verzet gestaan hadden, in de gevangenis opgesloten werden en het nog konden navertellen.

Na een tamelijk woelige betoging kreeg ik van een oude antifascist een vaalgroen ‘cahier-ke’ in de hand gedrukt. ”Hier, voor jou, ik heb het niet meer nodig,  je kan er mee doen wat je wil.”

Hij vertelde er nog bij dat sommige van de namen die er in voorkwamen codenamen waren.

Veertig drukke jaren vlogen voorbij en het cahier geraakte ergens op zolder.

Ik had het druk, druk, druk!

De oude verzetsman is ondertussen reeds lang overleden.

Toch bleef het steeds in mijn achterhoofd knagen en dat “ik er nog iets mee moet doen!”

Onlangs bij het opruimen van kasten kwam het terug te voorschijn, in lamentabele toestand weliswaar. Ik heb de flarden bijeengepuzzeld en besloten de tekst te publiceren. De vaalgroene kleur is ondertussen nog valer geworden, het papier dunner,  gerafelder en bruiner. De tekst is op sommige plaatsen moeilijk te ontcijferen.

Het manuscript is 74 jaar geleden geschreven, en uiteraard in de oude spelling, soms met fouten in "'t vlaamsch, fransch en duitsch" waarvoor de auteur zich in zijn voorwoord verontschuldigd.

Ik weet niet wie de auteur was die tekende met Rethij, Ik weet ook niet of de personages Pit, Jean en Albert Laroi al dan niet fictief zijn, of het hun codenamen zijn of hun werkelijke namen. Soms praat hij over "hen", dan gaat hij over in "ons". Wanneer hij de emoties over de nakende terechtstelling beschrijft wordt zijn nette handschrift, verwarder, emotioneler.

Ik weet niet hoe het hen verder vergaan is.

Wel weet ik dat er honderden Pit's, Jean's en Albert's in de gevangenissen vernederd, gemarteld en gedood werden omdat zij zich durfden verzetten tegen tegen de onmenselijkheid van het fascisme. 

Hun strijd is niet uitgestreden. De strijd die zij begonnen moet verder gezet worden door ons.

Het verzet tegen fascisme en oorlog moet verdergaan. Velen zijn ons reeds voorgegaan, nog vele anderen zullen volgen.

Zolang de wapenhandelaars niet gestopt worden blijven oorlogen --die op hun beurt terrorisme creëren-- woeden. En, wij kunnen 'wakes' houden en bloemen en kaarsen neerplanten tot we blauw zien, terwijl terzelfdertijd over de hele wereld mensen gefolterd, gedood en kinderen aan flarden geschoten worden.

De wapenhandel zal blijven floreren en terroristen baren en de profiteurs blijven hun winsten binnenrijven onder het welwillend toezicht van fascistische regeringen.

 

Fascismus Niemals Wieder!  

A.Holemans - Vrouwen Tegen Fascisme/Racisme

Opgedragen aan alle Pit's, Jean's, Albert's ter wereld.

Lees over 'een dag en een nacht in St. Gilles 1943' hier: https://www.denaisgazet.be/anti-fascistisch-nieuws-3/manuscript-geschreven-in-de-gevangenis-te-leuven-op-3-februari-1943